Torunu çığırdım, möktup için; 
Oğlum gel eline bi galem al,
İçim sızlar için için...
De ki; bizim gelin tembel belli...
Ben de yoğurt şorvası içtikten kelli,

Olguyu da bilirim, algıyı da bilirim,
Ruhuma hitap eden, çalgıyı da bilirim...

Tül örtmüş köprüler, kaplanınca sis.
Perdelenen Boğaz, şiirde kasis! ..
Yedi tepedendir, Boğaza duvak; 
Duvak ki çiçeği, ''İSTANBULENSİS''.

Tecde'yi görürüm, her bir taşında
Sanki hazinemdir, gever başında
Suların gözünde, gözün yaşında
Hayata bakarım, canım Malatya.

Aklın aczini idrak, bir imani zekadır.
Bilgeliğin şifresi, sanma fani zekadır.
''Bir'' olanı bilirsen, akıllı sen olursun.
Bilgelik ki, gönülden bir vicdani zekadır.

Mutemir olanın da, gözü hep hacda olur.
Tavaf ki doyum olmaz, gönül miracda olur.
Safa- Merve arası, zemzeme yolculukken,
Çöl kumu sanki pişen, kızgın bir sacda olur...

Koç söylemişti bize: Önce hesabını bil! 
Sabancı'dan ilave: Önce adamını bul! 
Miyarı ne olmalı, hesabın ve adamın? 
Ülker ki o da demiş: Önce bir hak bilir ol!

Sesim, sözüm, gözüm, nazımsın benim. 
Üstüne titrenen, kızımsın benim.
Mısrada okunan, yazımsın benim.
Evdeki nağmeye, sazımsın benim.
Yaramı sağaltan, sızımsın benim.
Yol aldım yol verdim, hekim olasın...
Aşıldığım yerde, hızımsın benim.

Sanat değer bulur, bilen bir gözle.
İnsanın değeri; fikirle sözle...
Fikir değirmendir, aklı hep yorar.
Yorulmayan akıl, bağdaşmaz özle.

Şair dara düşünce;
Ona gelir düşünce.
Şair yardan düşünce;
Şehri sarar düşünce!